Zofia Zdybicka
Biografia
Urodziła się w Kraśniku 5 sierpnia 1928 roku jako Zofia Zdybicka, córka Feliksa i Heleny z domu Łukasik. 25 września 1948 wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, przyjmując imię zakonne Maria Józefa.
Studiowała filozofię na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w latach 1956–1961. Była uczennicą M. A. Krąpca, K. Wojtyły, S. Swieżawskiego, M. Kurdziałki i S. Kamińskiego (twórców Lubelskiej Szkoły Filozoficznej). Pracę magisterską napisała pod kierunkiem M. Krąpca o naturze rozumowania redukcyjnego; a w 1965 obroniła doktorat pt. Filozoficzne podstawy poznawalności Boga u H. de Lubaca, którego promotorem był również M. Krąpiec.
W 1970 habilitowała na KUL na podstawie dorobku naukowego oraz pracy Próba zbudowania atomistycznej teorii partycypacji, którą recenzowali prof. Mieczysław Albert Krąpiec, ks. prof. Kazimierz Kłósak, ks. prof. Stanisław Kamiński i ks. doc. Marian Jaworski. Odbyła studia uzupełniające na Uniwersytecie Yale, Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie i Katolickim Uniwersytecie w Lowanium.
Wykładała na KUL od 1966, doc. 1971, profesor nadzwyczajny 1978, a od 1988 profesor zwyczajny. Od 1973 była kierownikiem Katedry Filozofii Religii. W latach 1979–1986 prodziekan i dziekan Wydziału Filozoficznego macierzystej uczelni.
Była członkinią wielu towarzystw i instytucji naukowych; współtworzyła Encyklopedię Katolicką i Powszechną Encyklopedię Filozofii; była organizatorką sympozjów i konferencji naukowych; kierowała czasopismami naukowymi. Autorka ok. 300 prac naukowych; promotor ok. 100 magisteriów i 18 doktoratów.
W swej refleksji naukowej poruszała kwestie ateizmu i jego konsekwencji zarówno etycznych, społecznych, jak i politycznych oraz religii i jej powiązań z otaczającą człowieka rzeczywistością. Mocno wiązała swoje przemyślenia z klasyczną metafizyką.
W latach 1963–2001 (z przerwami) była członkinią Zgromadzenia Generalnego Urszulanek Serca Jezusa Konającego, a w latach 1983–2003 przełożoną Lubelskiego Zgromadzenia swego zakonu.